İngilis siyasi və dövlət xadimi, natiq və yazıçı, 1940-1945 və 1951-1955-ci illərdə Böyük Britaniyanın baş naziri Uinston Çörçill II Dünya Müharibəsindən sonra "Bu, mənim Zəfərimdir” elan etmək hüququna sahib olan nadir siyasi liderlərdən biridir.
Baxmayaraq ki, özü həmişə şəxsi üstünlüklərini kifayət qədər təmkinli qiymətləndirib. Çörçill hadisələrin gedişatını təxmin etmək üçün heyrətamiz bir qabiliyyətə sahib olub və nə qədər acı olsa da insanlara həqiqəti söyləməkdən çəkinməyib.
Bizim.Media xəbər verir ki, bu haqda məlumatı “inosmi.ru” saytı Ukraynanın “Den” nəşrinə istinadən yayıb.
MÖVZU İLƏ BAĞLI:
Sovet İttifaqının qadağan etdiyi FOTOLAR
Müəllif İqor Sündukov yazır ki, Çörçillin özü həmişə Zəfərdəki şəxsi xidmətlərini kifayət qədər təmkinlə qiymətləndirib.
Onun 8 May 1945-ci il tarixli ifadəsi var:
“Burda heç bir şəxsi töhfə görmürəm. Bu xidmət tamamilə dünyanın hər yerində yaşayan böyük xalqımıza aiddir. Onların yanan bir aslan ürəyi var və mən isə yalnız vaxtaşırı aslan kimi nərildəmək şərəfinə sahib oldum”.
Bununla birlikdə, Çörçill başa düşüb ki, onun "tarixdə izi" nə olacaq. Bu səbəbdən 1945-ci il iyulun sonunda Böyük Britaniyada müharibədən sonrakı ilk parlament seçkilərində leyboristlərə məğlub olub və həmvətənlərini “naşükürlüyə” görə qınayıb. Yəqin o zaman Ser Uinston öz sözlərini xatırlayıb: "Demokratiya ən pis idarəçilik növüdür ... əgər başqasına diqqət yetirməsəniz”.
Uinston Çörçillin İkinci Dünya Müharibəsi illərinə təsadüf edən ictimai çıxışlarından, söhbətlərindən, publisistik məqalələrindən əsas fraqmentlərə diqqət yetirməyə dəyər.
Müəllifin qüsursuz üslubu və İngilis ədəbi dili bilikləri olub (1953-cü ildə Çörçill "yüksək tarixi və bioqrafik hekayə sənətinə və natiqlik qabiliyyətinə görə ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatına layiq görülüb).
Britaniya Baş nazirinin 22 iyun 1941-ci ildə Hitlerin hücumundan sonra Sovet İttifaqına dəstək barədə dediyi sözləri yalnız geniş şərhlər və analizlər dalğasına düşüb.
Çörçilin özündən sitat gətirək: “Son iyirmi beş il ərzində heç kim mənim kimi kommunizmin düşməni olmayıb. İndi də onun haqqında dediyim bir kəlmədən də vaz keçmirəm. Ancaq bütün bunlar indi açılan tamaşanın önündə solur.
Keçmiş cinayətləri, səhvləri və faciələri ilə kənara çəkilir. Görürəm ki, rus əsgərləri doğma torpaqlarının ağzında dayanıb atalarının qədimdən bəri əkib-becərdikləri tarlaları qoruyur.
Analarının və arvadlarının dua etdiyi evlərin keşiyində dayandıqlarını görürəm - çünki hər kəsin dua etdiyi vaxtlar olur - yaxınlarının təhlükəsizliyi, qohumlarının, əsgərlərinin, müdafiəçilərinin qayıtması üçün.
Rusiyada həyat mənbəyinin sıxışdırıldığı, insan sevinclərinin hələ də mövcud olduğu, qızların güldüyü və uşaqların oynadığı on min kəndi görürəm ... Bütün bunlara yaxınlaşan dəhşətli bir nasist müharibə maşınını görürəm ... Sərxoş nasist əsgərləri çəyirtkə sürüsü kimi irəliləyir.
Bizim yalnız bir məqsədimiz var. Hitleri və nasist rejiminin bütün izlərini məhv etmək. Bizi bu hədəfdən heç nə yayındırmayacaq. Heç vaxt danışıqlara başlamayacağıq, heç vaxt Hitlerlə və ya dəstəsindən olan hər kəslə danışıq aparmayacağıq. Onunla quruda, dənizdə, havada vuruşacağıq, Allahın köməyi ilə yer üzünün xalqlarını boyunduruğundan qurtaranadək kölgəsini məhv edəcəyik”.
Və bu sözlərdən sonra Çörçilin SSRİ ilə ittifaq barədə qərarını böyük ölçüdə müəyyənləşdirən əsas fikir (əlbəttə, həm də Stalinlə) belədir: "Nasizmlə mübarizə aparan hər hansı bir şəxs və ya dövlət bizdən kömək alacaq”.
Burada, şübhəsiz ki, özünəməxsus bir məntiq var idi. Zəfər Məntiqi.
Çörçillin nazizmi aradan qaldırmaq üçün təyinedici rolu inandırıcı şəkildə sübut olunub. Bu isə şəri cəzalandırmaq üçün görkəmli siyasətçinin zəngin təcrübəsindən xəbər verir.
Bizim.Media
