“Uzaq qohumdansa, yaxın qonşu yaxşıdır”.
Atalarımız bu fikri əbəs yerə səsləndirməyiblər. Çünki bu sözlər qonşuluğun nə qədər vacib olduğunun göstəricisidir. Siyasətdə də bu cürdür. Qonşu dövlətlərlə münasibətlərin nə qədər yaxşı olsa, ölkənin inkişafı üçün o qədər müsbət fürsətlər yaranar.
Amma təəssüf ki, Azərbaycanın yaxşı qonşular baxmından bəxti o qədər də gətirməyib. Xüsusilə də, üzdə dostluqdan dəm vurub, hər fürsətdə saxta ittihamlar, təhqir və təhdidlər səsləndirən İran kimi ölkənin olduğu yerdə hansı “yaxşı qonşuluq”dan söhbət gedə bilər?!
MÖVZU İLƏ BAĞLI:
Cənubi azərbaycanlı fəallar: “Məsciddən ayaqqabı oğurlayanlar Azərbaycana dil uzada bilməz” – Əyalət mollasının kirli KEÇMİŞİ
Şirin, yoxsa öküzün quyruğu?
İran siyasətinin ən çirkin xüsusiyyəti isə dürüstlüyün olmamasıdır. Yəni İranın yüksəkvəzifəli rəsmiləri öz sözlərini deyə bilmədikləri üçün, “it hürdürmək” yolunu seçirlər. Ərdəbil mollası Həsən Amuli isə bu mənada xüsusilə fərqlənir. Onu Səfəvi yurdu Ərdəbilə təyin edənlər də məhz avazı “yaxşı” gəldiyi üçün bu posta layiq görüblər.
Ancaq Amulinin oxuduğu Quran yox, təhqir və yalanlardır. Onun qibləsi də birbaşa Tehrandadır. Ordan nə fətva gəlsə, Amuli də həmin fətvaya uyğun danışmağa başlayır. Atalar “Molla aşı gördü, Quran yaddan çıxdı” deyirlər. Ancaq Amuli aşı yox, Azərbaycanı görəndə Allahı da, Quranı da yaddan çıxarır, islamın tələb etdiyi dürüstlük, hörmət kimi ənənələri “unudur”. İşi Allah kəlamı səsləndirmək olan molla başlayır təhqirlər səsləndirməyə.
Onun vaxtilə Azərbaycanı təhdid etmək üçün səsləndirdiyi “şirin quyruğu ilə oynamayın” frazası isə artıq siyasi kinayəyə çevrilib. Çünki Amuliyə şir obrazından daha çox “öküzün quyruğu qapı arasında qalanda” məsəli yaraşır.
Öküz qırmızını görəndə
Öküzdən söz düşmüşkən, Amulinin bu gün İran siyasətindəki funksiyasını həqiqətən də öküzə bənzətmək olar. Çünki Ərdəbil mollasına Tehrandakılar hansı ölkəni “qırmızı” rəngdə göstərsələr, Amuli buynuzlarını itiləyib, başlayır o ölkənin üzərinə getməyə. Bu dəfə də Tehrandakılar Azərbaycanı Amuli üçün hədəf göstərəndə o, quyruğunu qapı arasından çıxarıb, təhqirlərlə silahlanaraq üzərimizə gəlməyə çalışdı, amma nəticə olmadı.
Çünki daş qayaya rast gəldi. Azərbaycan Ərdəbil mollasının təhqirlərinə göz yummadı. İlk növbədə, İranın Azərbaycandakı səfirliyinin rəsmisi Xarici İşlər Nazirliyinə çağrıldı və ona xəbərdarlıq edildi.
Prezident İlham Əliyev isə yanvarın 7-də yerli televiziya kanallarına müsahibəsində həmin mollanın cəzalandırılmalı olduğunu qeyd etdi:
“O, ən azı vəzifəsindən qovulmalıdır və Azərbaycandan üzr istəməlidir”.
İlham Əliyev çıxışında Amulinin o vəzifəyə özbaşına gəlib oturmadığını da vurğulayıb:
“Axı o, özbaşına gəlib orada oturmayıb. Onu kim təyin edir, biz yaxşı bilirik. Onun reaksiyası nədir, o, bunu dəstəkləyir, yoxsa yox və Azərbaycandan kim üzr istəyəcək? Üzr istəyəcəklər, yoxsa yox?
İranın Xarici İşlər Nazirliyinin açıqlamasındakı təəssüf hissi kifayət deyil. Burada açıq təhqir olub: həm Türkiyə, həm Azərbaycan prezidentləri, həm bizim xalqlar və rəsmi tədbirdə canlı yayım gedən zaman və sadəcə, təəssüf?! Bu, əlbəttə ki, qəbuledilməzdir”.
Ayaqqabı oğrusu necə vilayət mollası oldu?
İran Amuli məsələsində “ən iyrənc işləri, ən günahkar insana gördürərlər” fikrinə uyğun hərəkət edir. Çünki onun hansı xislətin adamı olduğunu Tehrandakılar da yaxşı bilir.
Bizim.Media-nın əldə etdiyi məlumata görə, Amuli gəncliyində məscidlərdən ayaqqabı oğurlayarkən tutulub və dəfələrlə həbs edilib. Sonradan bir neçə dəfə siyasi mövqeyini dəyişib, külək hansı tərəfə əssə, o tərəfə meyillənib. Tehran Amulidən 1999-cu il Universitet Yataqxanası Hadisələri və 2009-cu il seçkilərindən sonra baş verən etirazlarda rejimin müxaliflərini susdurmaq üçün istifadə edib.
Onun hazırki vəzifəsi isə Azərbaycanla bağlı İranın yüksəkvəzifəli rəsmilərinin açıq deməyə qorxduqları fikirləri səsləndirməkdir. Özünü “böyük dövlət” kimi təqdim edən İranın isə belə aciz duruma düşməsi həqiqətən rüsvayçılıqdır.
İndi İranın iki seçimi var:
Ya Azərbaycanın tələb etdiyi kimi Amulini cəzalandıracaqlar, ya da susmağı seçərək acizliklərini qəbul edəcəklər. Əvvəlki təcrübələrə əsasən deyə bilərik ki, İran yenə də 2-ci variantı seçəcək...
Bizim.Media-nın analitik qrupu
