Mənim 7 yaşımdan bəri güclü yaddaşım var. Bu ailədən gələn bir şeydir. Onu təsvir etmək çətindir.xa0
MÉ™n real futbol oynamaÄŸa baÅŸlamışdım. Bundan É™vvÉ™l Madeyra küçəlÉ™rindÉ™ dostlarımla top qovurduq. Küçə deyÉ™ndÉ™ boÅŸ yollar demÉ™k istÉ™mirÉ™m. Bu hÉ™qiqÉ™tÉ™n bir küçə idi. HÉ™dÉ™fimiz vÉ™ ya baÅŸqa bir ÅŸey yox idi. Maşınlar hÉ™rÉ™kÉ™t etdiyi zaman oyunu dayandırmalı idik. HÉ™r günü eyni ÅŸeyi etmÉ™yi sevirdim. Amma atam mÉ™ni “Androniaâ€x9d klubuna getmÉ™yÉ™ vÉ™ gÉ™nclÉ™r komandasında oynamaÄŸa təşviq etdi. Möhtəşəm idi. Onunla hÉ™r zaman qürur duyuram vÉ™ oraya yollandım.xa0
İlk gün bir az çətin idi. Çünki küçə futbolundan fərqli burada qaydalar var idi. Amma sevdim. Quruluşdan və qazanma duyğusundan asılı oldum. Hər matç atam uzun saqqalları və iş paltarı ilə yanımda olurdu. O, bunu sevirdi. Anam və bacım isə futbola maraq göstərmirdi.xa0
HÉ™r gün yemÉ™kdÉ™ atam onları mÉ™nim oyunumu görmÉ™k üçün stadiona gÉ™tirmÉ™yÉ™ çalışırdı. O, mÉ™nim ilk agentim idi. Özü ilÉ™ matçlarda evÉ™ gÉ™lÉ™rkÉ™n qışqırırdı: “Kristiano qol vurdu!â€x9d.
Anam vÉ™ bacımın reaksiyası: “Oh, É™laâ€x9d.
Sizə elə belə gəlməsin. Doğrudan, həyəcanlı görünürdülər.xa0
Sonra o düşünürdü ki, növbÉ™ti dÉ™fÉ™ evÉ™ gÉ™lÉ™ndÉ™ deyÉ™cÉ™k: “Kristiano iki qol vurduâ€x9d.
Yeni hÉ™yÉ™can vÉ™ deyirlÉ™r: “Oh, bu hÉ™qiqÉ™tÉ™n gözÉ™ldir, Krisâ€x9d.
Mən nə edə bilərəm ki? Yalnız və yalnız qol vurmaq.xa0
Bir gün atam evÉ™ gÉ™ldi vÉ™ dedi: “Kristiano, 3 qol vurdu! O inanılmazdı! Siz onun oyununu mütlÉ™q görmÉ™lisiniz!â€x9d.
Növbəti oyunda anam və bacımı gözləsəm də, meydançanın kənarına baxanda tək atamı gördüm. Bir anı isə heç unutmayacam: stadionun kənarına baxdım ki, atamın yanında qardaşım da var. Onlar baxdı…Bunu necə deyim? İnanılmazdır. Onlar əvvəllər heç zaman futbol matçına baxmamışdılar. Burda olmaları əsrarəngiz bir hissdir. Sanki paraddır və onlar mənim üçün qışqırırlar!
O anda özümü çox yaxşı hiss etdim. Bu mÉ™nim üçün baÅŸqa bir dünya demÉ™kdir. IçimdÉ™ elÉ™ bir hiss oyandı ki…Qürur vÉ™ sevgi. O dövrdÉ™ çox pulumuz yox idi. Çünki Madeyrada yaÅŸamaq özü bir mübarizÉ™ idi. QardaÅŸlarımın mÉ™nÉ™ verdiyi köhnÉ™ butsıda futbol oynayırdım. Amma uÅŸaq olarkÉ™n pula É™hÉ™miyyÉ™t vermirsiniz. Çünki hÉ™min zaman hisslÉ™r daha önÉ™mlidir. VÉ™ o günlÉ™r mÉ™ndÉ™ futbol hiss daha güclü idi. MÉ™n özümü qoruyurdum vÉ™ ailÉ™mi sevirÉ™m. Portuqaliyada belÉ™ bir söz var: “menino querido da familiaâ€x9d (ailÉ™si üçün É™ziz oÄŸlan).
Nostalji ilÉ™ yaddaÅŸa baxıram. Çünki hÉ™yatın hÉ™min dönÉ™mlÉ™ri qısa idi. Futbol mÉ™nÉ™ hÉ™r ÅŸeyi verdi. Amma hÉ™qiqÉ™tÉ™n hazır olmadan evimdÉ™n uzaqlaÅŸdım. 11 yaşım olarkÉ™n Lissabondakı “Sportinqâ€x9din akademiyasına köçdüm vÉ™ çətin vaxtlar baÅŸladı.xa0
Indi bu barədə düşünmək məni dəli edir. Bunu yazarkən oğlum Cristiano Junior 7 yaşındadır. Mən indidən hazırlaşıram. 4 il ərzində bir çanta hazırlayıb onu Parisə və ya Londona göndərmək barədə düşünürəm. Çox çətin görünür. Amma valideynlərimlə mənim vəziyyətim də eyni idi.xa0
Mən xəyallarımın ardınca qaçdım. Mənə icazə verdilər və getdim. Demək olar ki, hər gün orada ağlamışdım. Hələ Portuqaliyada idim. Başqa ölkəyə köçmək? Sözlərin vurğusu belə adama çətin gəlir. Mədəniyyət fərqlidir. Mən kimlərisə tanıyırdım və yalnız idim. Ailəm məni ildə bir dəfə ziyarət edirdi. Sanki onları itirirdim və bu ağrılı idi.xa0
BaÅŸqa uÅŸaqların meydanda edÉ™ bilmÉ™diyini edirdim. Bütün çətinliklÉ™rÉ™ sinÉ™ gÉ™rmÉ™yi futbol mÉ™nÉ™ öyrÉ™tdi. Bir dÉ™fÉ™ uÅŸaqlardan birinin digÉ™rinÉ™ dediyini eÅŸitdim: “Crisin nÉ™ etdiyini gördünüzmü? Bu adam bir canavardırâ€x9d.
MəşqçilÉ™r dÉ™ haqqımda danışmaÄŸa baÅŸladı: “etdiklÉ™rin yaxşıdır, amma sÉ™n kiçiksÉ™nâ€x9d.
Doğrudur, cılız bir uşaq idim və əzələm yox idi. 11 yaşımda qərar verdim. Mən bu istedadla üzərimdə çox işləsəm, ən yaxşılardan olacam. Uşaq kimi oynamağı dayandırdım, uşaq kimi hərəkət etməyi unutdum. Dünyanın ən yaxşısı olmaq üçün məşq edəcəm.xa0
Bu hissin haradan gəldiyini bilmirəm. Çünki hər şey içimdə baş verirdi. Sanki bir aclıq idi. Bir şeyi itirdiyinizdə ona qarşı hiss etdiyiniz kimi. Bu izahın yeganə yoludur.
Gecələr işə çıxmağa və bunu qaldığım yerdəkilərdən gizlətməyə başladım. Daha böyük və sürətli düşüncələr dalınca. İnsanların mənə dünyanın sonu kimi baxması çox çətin idi.
15 yaşımda olarkən komanda yoldaşlarımdan birinə məşqə dedim ki, mən dünyanın ən yaxşısı olacağam.xa0
Onlar güldülÉ™r. HÉ™lÉ™ “Sportinqâ€x9din ilk komandasında yox idim, amma inancım orda idi. MÉ™n bu hÉ™qiqÉ™tÉ™ inanırdım.
xa017 yaşımda peÅŸÉ™kar karyerama baÅŸladım. Anam stresslÉ™ mÉ™ni izlÉ™yirdi. O, mÉ™ni “Estadio Joze Alavaladaâ€x9dda izlÉ™mÉ™yÉ™ gÉ™ldi. Çox hÉ™yÉ™can keçirirdi. HÉ™kimlÉ™r mÉ™nÉ™ sakitləşdirici iynÉ™lÉ™r vurmaÄŸa baÅŸladılar.xa0
Anama demiÅŸdim: “MÉ™nim futbola getmÉ™yimÉ™ sevinmÉ™diyini xatırlayırsanmı?â€x9d.
Daha böyük xÉ™yallar zamanı idi. Milli komandada oynamaq istÉ™dim vÉ™ “Mançester Yunatyedâ€x9dÉ™ getmÉ™k fikrindÉ™ idim. Çünki hÉ™r zaman televiziyada Premyer Liqaya baxırdım. Oyunların sürÉ™tinÉ™ heyran qalırdım. Atmosfer dÉ™hÅŸÉ™t idi. Ä°lk dÉ™fÉ™ MançesterdÉ™ meydana çıxanda hisslÉ™rimi ifadÉ™ etmÉ™k mümkün deyildi. Qürur anları idi!
Æx8fvvÉ™lcÉ™, qazandığım kuboklar mÉ™nim üçün çox duyÄŸusal idi. Ä°lk Çempionlar Liqası kubokunu qazananda fantastic hisslÉ™r yaÅŸadım. “Ballon d'Orâ€x9d qazandım. Amma hÉ™dÉ™flÉ™rim dÉ™yiÅŸmÉ™di. Daima daha yüksÉ™yÉ™ getmÉ™yi düşündüm. HÉ™r zaman MadridÉ™ heyran oldum. Kuboklar qazanmaq vÉ™ rekordlar qırmaq istÉ™dim.xa0
Son 8 ildÉ™ MadriddÉ™ “Realâ€x9dla inanılmaz ÅŸeylÉ™r etmiÅŸÉ™m. HÉ™r kubok fÉ™rqli duyÄŸudur. MadriddÉ™ insanlar hÉ™r zaman böyük ÅŸeylÉ™r gözlÉ™yir. Bu mÉ™nim iÅŸimdir.xa0
Amma ata olmaq da fərqli duyğudur. Təsəvvür edə bilməyəcəyin. Madrid ona görə xüsusidir. Burda ən böyük futbolçu oldum. Amma bundan da o tərəfə ata oldum.xa0
OÄŸlumla baÄŸlı bi ranı xatırlayıram. Onu düşündüyüm zaman özümü É™la hiss edirÉ™m. KardifddÉ™ finalı qazandığım zaman oÄŸlum da yanımda. Tarix yazdıq.xa0 Oyundan sonra dünyaya bir mesaj göndÉ™rdim. OÄŸlum da qeyd etmÉ™k üçün meydançaya düşdü. VÉ™ sanki teatrın É™sas pÉ™rdÉ™si idi. BirdÉ™n-birÉ™ duyÄŸu dÉ™yiÅŸdi. Marselonun oÄŸlu ilÉ™ birlikdÉ™ qaçırdılar. Kubokla birlikdÉ™ qaçdıq. Æx8fl-É™lÉ™ gÉ™zdik. Unudulmaz idi.xa0
“Santyaqo Bernabeuâ€x9dya döndüyümüz zaman Cristiano Junior vÉ™ Marselito stadionda birgÉ™ oynamaÄŸa baÅŸladılar. Onların oynadığı yer mÉ™nim küçəlÉ™rimdÉ™n fÉ™rqli idi. Tamam fÉ™rqli sÉ™hnÉ™ idi. Amma ümid edirÉ™m ki, oÄŸlumun hisslÉ™ri mÉ™nimlÉ™ eyni olar.xa0
Bu öyüd –nÉ™sihÉ™tdir… Son motivasiya: “El sueño del niñoâ€x9d (uÅŸaqların röyası).
Uşağın xəyalları…
Bəlkə də məni indi anlayırsınız…
MadriddÉ™ uÄŸur qazanmaÄŸa davam edÉ™cÉ™m. Mümkün olan hÉ™r ÅŸeyi qazanmaq istÉ™yirÉ™m. Bu mÉ™nim tÉ™biÉ™timdir. Æx8fsas mÉ™qsÉ™dim isÉ™ MadriddÉ™ 95 yaşımda nÉ™vÉ™lÉ™rimÉ™ söylÉ™cÉ™yÉ™klÉ™rimi yaratmaqdır. OÄŸlumun çempionluÄŸunu qeyd etmÉ™k üçün onunla stadionda gÉ™zmÉ™k anını görmÉ™k istÉ™yirÉ™m…
Bunu edəcəyik…(qafqazinfo)
