Gürcüstanda vəziyyət gərgin olaraq qalır. Etirazçılar artıq radikal etiraz metoduna- iğtişaşlara keçməyə çalışır. Nəticədə, polislə qarşıdurmalar yaranır. Ən son məlumata görə, toqquşmalar zamanı 200-dən artıq polis əməkdaşı yaralanıb. Xeyli sayda etirazçı saxlanılıb.
Hansı ölkələr Qərbin “dəyənəyi” rolunda çıxış edir?
Son günlər Tiflisdəki etiraz mitinqlərində ABŞ və Avropa dövlətlərinin rəsmilərinə daha çox rast gəlinir. Onlardan biri də Aİ-nin Tiflisdəki səfiri Pavel Qerçinskidir. O demək olar ki, hər dəfə mitinqlərə qatılır. Qerçinski etirazçıları qarışıqlıq salmağa və hətta qan tökməyə çağırır. Qeyd edək ki, səfir Qerçinski hələ seçkilərdən öncə açıq şəkildə bildirib ki, əgər İvanişvilinin komandası devrilsə, o zaman Aİ öz qapılarını gürcülərin üzünə açacaq.
Bu gün isə o İvanişvilinin komandasının devrilməsi üçün küçələrə düşüb. Daha bir “fəal”sa Almaniyanın Gürcüstandakı səfiri Peter Fişerdir. O etrizçılarla davamlı görüşlər keçirir və ictimai sabitliyin pozulması üçün hər cür təxribatı təşviq edir.
Baltikyanı ölkələr niyə canfəşanlıq edir?
Maraqlıdır ki, Tiflisdəki iğtişaşlarda Baltikyanı ölkələrin rəsmilərinə də rast gəlinir. Litva, Latviya və hətta Estoniya açıq və gizli şəkildə gürcü xalqını küçələrə,iğtişalara səsləyir. Əslində baltikyanı ölkələr üçün Gürcüstanda nə baş verdiyi o qədər də önəmli deyil. Lakin həm ABŞ, həm də Aİ açıq şəkildə baltikyanı ölkələri təkcə Gürcüstandakı yox, postsovet məkanındakı bütün proseslərə qatılmağa təhrik edir.
Bu da başa düşüləndir. Çünki Qərb bu ölkələri heç də təsadüfən öz “himayə”sinə almayıb. Bu ölkələr Aİ-yə üzv olarkən ilk öhdəlikləri Qərbin tezisləri üzrə keçmiş sovetlər ölkəsinə qarşı mübarizədir.
Bir anlığa yada salaq ki, baltikyanı ölkələr həm Rusiya, həm Belarus, son zamalarsa Gürcüstanla bağlı çox sərt fikirlər səsləndirirlər. İndi də bütün diqqət Gürcüstana yönəlib.
Əvvəla onu deyək ki, oktyabrın 26-da Gürcüstanda keçirilən parlament seçkilərinin nəticələrin ilkin olaraq bu ölkələr tanımadı. Hətta onlar bu məsələdə ABŞ, Fransa və Almaniya kimi dövlətləri qabaqladılar.
Bu azmış kimi seçkilərdən sonra Gürcüstanda sabitliyin pozulması və dövlətçiliyin sarsıdılması üçün digər ölkələrlə yanaşı, bu ölkələr də qəti hərəkətə keçdilər.
Baltikayanı ölkələr arasında ən radikalı isə Litvadır.
Bu ölkənin siyasi hakimiyyəti MDB ölkələrinə qarşı açıq nifrət püskürür. Litva hətta “Gürcü Arzusu” partiyasının təsisçisi Bidzina İvanişvilinin ölkəyə girişinə də qadağa qoyub.
Bu nifrəti zaman-zaman Azərbaycana qarşı da görmüşük. Məsələn, bu günlərdə Litvanın xarici işlər naziri Qabrieulius Landsberqis Avropa Şurasının Parlament Assambleyasında bir sıra anti-Azərbaycan fikirləri səsləndirib. Litvanın xüsusən Vətən müharibəsindən sonra sistemli xarakter almış anti-Azərbaycan fəaliyyəti təbii ki, ikrah doğurur.
Litva Rusiya, Belarus və digər MDB ölkələrinə qarşı eyni nifrət və qərəzlə çıxış edir. Halbuki, həm Azərbaycanın, həm də digər MDB dövlətlərinin Litva ilə normal münasibətləri var. Bununla belə, zaman-zama Litvanin siyasi hakimiyyəti Qərbin tezisləri üzrə çıxış edərək MDB ölkələrinin üzərinə gəlir.
İndi isə hədəfdə Gürcüstandır.
Təsadüfi deyil ki, Almaniya, Kanada, Estoniya, İrlandiya, İtaliya, Latviya, Litva, Polşa, İsveç və Ukrayna hökumətləri Gürcüstanda keçirilən parlament seçkiləri ilə bağlı birgə bəyanatla çıxış edəndən az sonra Litva Gürcüstanla bağlı xüsusi planın icrasına başladı. Bu planın bir qolu da dövlət qurumlarına etimadsızlıq formalaşdırmaq idi. Planın tərkib hissəsi olaraq, Tiflisdəki etirazlara isti münasibət göstərən bəzi səfirlər öz vəzifələrindən istefa verdiklərini bəyan etdilər.
Onlar arasında olanlardan biri də Gürcüstanın Litvadakı səfiri Salome Şafakidze idi.
Yəqin ki, Şafakidzenin belə bir addım atmasında Litvanın siyasi dairələrinin əməyi az olmayıb. Çünki səfirin belə bir qərar verməsi dünyada Gürcüstan həqiqətlərinin təhrif olunmuş şəkildə təbliğatına yardım edir.
Onsuz da bu gün Gürcüstan həqiqətləri beynəlxalq aləmə təhrif olunmuş şəkildə, Qərbin siyasi maraqlarına uyğun formada təqdim edilir. Baxmayaraq ki, ABŞ və Aİ ölkələri hər zaman başqa-başqa ölkələri onlara qarşı hibrid müharibəsi aparmaqda günahlandırır.
Bütün bu yersiz ittihamların qarşısında Qərb Gürcüstanı informasiya blokadasına alıb. Gürcüstanın dövlət və milli maraqları Qərbin nəhəng informasiya resuslarının qərəzli təbliğatı hesabına ayaqlar altına atılıb. Klassik variantla – insan haqları adıyla Gürcüstanın milli və dövlət maraqları görməzlikdən gəlinir. Ölkə vətəndaş müharibəsinə sürüklənir.
Bu işdə isə Litva, Latviya və Estoniya kimi ölkələr daha çox canfəşanlıq edir. Bu da təbii ki, dərin təəssüf hissi doğurur. Kimlərinsə sifarişi ilə ağa qara deyərək dövlətlərin, ən əsası insanların taleyi ilə oynamaq heç kimə baş ucalığı və hörmət gətirmir.
Surxay Atakişiyev, Bizim.Media
