Türkiyə bu həftənin bazar günü yeni prezidentini seçəcək. Bu seçkilər təkcə Türkiyəni yox, regionu, ümumilikdə türk dünyası və müsəlman coğrafiyasını da maraqlandırır. Çünki 28 mayda iki xətt arasında seçim aydın görünür. Ya Qərbin dediyi ilə hərəkət edən Türkiyə, ya da müstəqil siyasətə üstünlük verən, türk dünyası və İslam coğrafiyasının ümidi olan Türkiyə. Təbii ki, qərarı Türkiyə vətəndaşları verəcək, lakin seçkidə iştirak edə bilməyən bu coğrafiyanın milyonlarla insanı da II turun keçiriləcəyi günə diqqət kəsilib.
Azərbaycan xalqının da diqqəti qardaş Türkiyədədir. Təkcə ona görə yox ki, qardaş ölkədə baş verənlər bizim üçün də maraqlıdır, həm də Türkiyənin yeni siyasəti xəttinin bizə təsir edəcəyi də sirr deyil. Ya Vətən müharibəsi də daxil olmaqla sevincimizdə və kədərimizdə yanımızda olan Ərdoğan, ya da Azərbaycana qarşı yumşaq desək xoşagəlməz mövqeyi ilə seçilən CHP-nin lideri Kılıçdaroğlu.
Biz xalq olaraq Ərdoğanı dəstəkləyirik və bunun üçün kifayət qədər səbəbimiz var. Çünki I Qarabağ müharibəsində Türkiyənin o vaxtkı hökuməti Azərbaycana kömək etmədi, mülki əhalini atəş altından çıxarmaq üçün bir helikopter belə vermədilər. Bu, Türkiyədəki qardaşlarımızın yox, həmin dövrün hakimiyyətinin mövqeyi, yaxud kənar təzyiqdən qorxan zəifliyi idi.
Amma 44 günlük Vətən müharibəsində cənab Ərdoğan ilk gündən sona qədər Azərbaycanın yanında oldu, məhz Türkiyənin siyasi mövqeyi üçüncü qüvvələrin haqq savaşımıza müdaxiləsinin qarşısını aldı və Azərbaycan böyük Zəfərlə torpaqlarını işğaldan azad etdi.
Azərbaycan xalqı bunu unutmayıb. Azərbaycan xalqı CHP-nin etdiklərini də unutmayıb. Vətən müharibəsində CHP sədrinin baş müşaviri Ünal Çeviköz “Türkiyənin Azərbaycana dəstək verməsindən təəssüflənir”, həm də iddia edirdi ki, “Türkiyə suriyalı terrorçuları Azərbaycana göndərib”. Bu, Ermənistanın və havadarlarının tezisi idi. CHP-nin əsas simalarından biri bunu təkrarlayırdı.
Ü.Çeviköz bu gün Kılıçdaroğlunun beynəlxalq münasibətlər üzrə baş müşaviridir. Bu o deməkdir ki, Kılıçdaroğlu prezident seçilərsə, anti-Azərbaycan mövqeyinə malik olan bu şəxs Türkiyənin xarici siyasətini yönləndirəcək. Yəni, belə bir ssenaridə qardaşlar arasında nifaq düşəcəyi indidən görünür.
Yaxud CHP-yə bağlı birliklər 44 günlük müharibədə “sülh çağırışları” edir, torpaqları işğaldan azad edən Azərbaycan Ordusunun dayandırılması haqda bəyanatlar verirdi. CHP-nin “Gələcək üçün biz” qrupunun bununla bağlı bəyanatında döyüşlərin dayandırılması haqda açıq mətnlə çağırışlar edilirdi. Ermənistan işğalı haqda bir kəlmə də olsun bəhs edilmir, mülki azərbaycanlılara qarşı terror hücumlarına göz yumulurdu.
Bütün bunların fonunda Azərbaycan xalqı nə üçün CHP-ni və onun namizədi olan Kılıçdaroğlunu dəstəkləsin?!
Kamal Kılıçdaroğlu seçkilərin I turundan öncə “Türk yolu” adılandırdığı layihədə Azərbaycana yer verməməsi də onun hakimiyyətə gələcəyi təqdirdə bizə qarşı hansı mövqedə dayanacağını göstərir. Kılıçdaroğlu artıq çoxdandır işləyən və məhz Ərdoğanla İlham Əliyevin böyük səyləri nəticəsində Azərbaycan və Türkiyənin əsas tranzitə çevrildiyi "Yeni İpək Yolu" layihəsini “yeni layihə” kimi irəli sürür, həm də Azərbaycanı bura daxil etmir. Əvəzində marşrutu İran üzərindən aparır, bununla Zəngəzur dəhlizi layihəsini dəfn edir, həm də Ermənistan üçün nəfəslik açır.
Bu uzaq tarixdə yox, cəmi iki həftə öncə Kılıçdaroğlu tərəfindən elan edilib. Təkcə bu fakt belə Azərbaycan xalqının Kılıçdaroğluna qarşı olması üçün yetərlidir.
Heç nə unudulmur, heç nə yaddan çıxmır. Azərbaycan xalqı hər şeyi yaxşı görür, nə yaxşlığı unudur, nə pisliyi və kimin kim olduğunu bilir, mövqeyini də buna görə sərgiləyir. Azərbaycan xalqının Ərdoğanı dəstəkləməsi, Kılıçdaroğluya qarşı olmasının altında çoxsaylı səbəblər yatır. Bəzən CHP-lilər Azərbaycan xalqının Ərdoğana dəstəyindən narazılıq ifadə edirlər. Onlara sual vermək lazımdır: bütün bunlardan sonra Azərbaycandan nə gözləyirsiniz? Əgər dəstək gözləyirsinizsə, bu olmayacaq, çünki Azərbaycan qardaşlıq gözlədiyi halda CHP fəalları, elə lideri Kılıçdaroğlu da daxil olmaqla xəyanətkar mövqe sərgiləyiblər.
Vasif Həsənli
Demokrat.az xəbər portalının baş redaktoru
