Aleksey Arxipoviç Leonov vəfat etdikdən cəmi bir neçə gün sonra qohumları onun Şukinskaya küçəsindəki mənzilində “qalaktik ailə” anlayışını tamamilə dəyişdirən bir dəftər və səs yazısı tapıblar. Masanın gizli siyirməsində köhnə dəri cildli bir dəftər və üzərində yazısı olan kaset olub: “Ölümümdən 10 il sonra açın”.
Qohumları vəsiyyət əməl etməyiblər. Titrək səslə yazılmış ilk sözlər heyrətamiz olub: “18 mart 1965-ci ildə gördüklərim hər şeyi dəyişdi. Yarım əsrlik sükut üçün məni bağışlayın, amma and içdim. İndi yaddaşımdan başqa itirəcək heç nəyim olmadığı üçün həqiqəti deməliyəm, çünki onlar geri qayıdırlar”. Beləliklə, təkcə kosmonavtın şəxsi etirafı deyil, həm də yarım əsrdir diqqətlə gizlədilən bir əlaqənin sübutu olan bir hekayə başlayıb.
Gələcək kosmonavt Sibirin ucqar ərazilərində, Baykal gölünün sahilindəki Listvyankada anadan olub. Uşaqlığı yoxsulluq və məhrumiyyət içində keçib, amma ilk sirli epizod məhz orada baş verib və o, bunu həyatı boyu xatırlayıb.
1947-ci ilin qışında, Baykal gölü dibinə qədər donanda, on üç yaşlı Alyoşa və dostları qəribə bir hadisənin şahidi olublar: üç parıldayan kürə yavaş-yavaş gölün səthinə doğru enib.
Şüa oğlanların fiqurlarının üzərindən sürüşüb Alyoşada dayanıb. Oğlan bədəninə qeyri-adi bir istilik yayıldığını hiss edib və birdən ağlında bir səs peyda olub: “Sən də bizim olduğumuz yerə düşəcəksən. Bunu yadında saxla”. Dostları sonradan heç nə xatırlamadıqlarını iddia ediblər, lakin Leonov bir əşyanı - bir neçə gün qaranlıqda parlayan metal parçasını saxlayıb. Bu epizod onun sonradan “Müşahidəçilər” adlandıracağı varlıqlarla ilk görüşü olub.
1960-cı ildə minlərlə pilot arasından gələcək kosmonavtlar seçilib. Leonovun işi tibbi kitabçadakı qeyri-adi qeydlərə görə alimlərin diqqətini cəlb edib: 1957-ci ildə o, gecə uçuşu zamanı naməlum bir cisimlə təmasda olduğunu bildirib. Tezliklə o, Moskvaya çağırılıb.
Səs yazısında deyilir:
“Orada ilk dəfə rəsmi hesabatlarda qeyd olunmayan bir mövzu ilə qarşılaşdım. Yerüstü kəşfiyyatla görüşlər üçün gizli bir protokol var idi. Yerdənkənar canlı formaları və ya yerüstü mənşəli süni obyektlərlə təmasda olduqda ekipajın hərəkətlərinə dair təlimatlarda aşağıdakı bənd var idi: “Alfa kateqoriyasındakı obyektlərlə vizual təmasda olduqda, dərhal çəkilişləri dayandırın, bortdakı səsyaazan cihazları söndürün, “Şəfəq-ekstra” kod sözünü ötürün və təlimatları gözləyin”. Leonov təkcə uçuşlara deyil, həm də mümkün təmasa hazırlanıb.
Ulduz şəhərciyinin altında kosmonavtlar arasında “Akvarium” kimi tanınan gizli bir bunker olub. Təması simulyasiya etmək üçün burada infraqırmızı təcrübələr aparılıb. Leonov təcrid kamerasına yerləşdirilib və orada uşaqlıqda Baykal gölü üzərində eşitdiyi eyni səsi eşidib: “Tezliklə bizə gələcəksən”. Onun çəkdiyi görüntülərdə günbəzli şəhərlər və işıq varlıqları təsvir olunub. Hətta Yer elmindən irəlidə olan mühəndislik sxemləri də çəkilib.
18 mart 1965-ci ildə Aleksey Leonov kosmosa çıxıb. Rəsmi məlumata görə, onun skafandrında problem olub və o yenidən kosmosa qalxmaqda çətinlik çəkib. Lakin gizli gündəlik və şahid ifadələri başqa bir şeyi ortaya qoyub. Missiyanın səkkizinci dəqiqəsində o, gəminin yaxınlığında parlayan bir cisim olduğunu bildirib.
Bir an sonra əlaqə kəsilib.
“Görürəm, amma inana bilmirəm... Onlar buradadırlar, çox yaxındadırlar... Məni bir növ şüa ilə skan edirlər... Aman Allahım, onlar birbaşa beynimə məlumat ötürürlər... Onların dünyasını görürəm... Üç Günəşi olan bir planet... büllur şəhərlər... Özlərini... mühafizəçilər adlandırırlar... Mənə gələcəyi göstərirlər... nüvə müharibəsi... Onlar xəbərdarlıq edirlər...”
Həmin dörd dəqiqə arxivdən birdəfəlik silinib. Lakin elə o zaman əlaqəni təsdiqləyən “Şəfəq-ekstra” kod sözü eşidilib. Qayıtdıqdan sonra yüksək səviyyəli görüşlər başlayıb.
SSRİ-nin baş katibi Leonid Brejnev, baş nazir Aleksey Kosıgin, Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin sədri və hərbçilər nə edəcəklərini müzakirə ediblər. Leonova susmaq əmri verilib. Beləliklə, əldə edilən bilikləri öyrənməklə yanaşı, həqiqəti gizlətməyi hədəfləyən gizli “Əlaqə” layihəsi ortaya çıxıb. Leonova bir tapşırıq verilib: əgər “onlar” yenidən peyda olsalar, o, vasitəçi rolunu oynayacaq. Dəlillər - naməlum elementin kristalı - qapalı laboratoriyalarda saxlanılıb.
1975-ci ildə SSRİ və ABŞ arasında birgə missiya rəsmi olaraq gərginliyin azaldılmasının simvoluna çevrilib. Amma əslində ikinci təmas məhz o zaman baş verib. Gəmilər lövbər saldıqda yaxınlıqda təxminən 30 metr diametrində bir disk peyda olub. Leonov təlimatlara məhəl qoymadan ona tərəf gedib. İçəridə o, yenidən “Müşahidəçilər”lə qarşılaşıb və onlar ona Yer kürəsinin inkişafının iki yolunu göstəriblər: özünüməhv və ya birləşmək.
“2027-ci ilə qədər vaxtınız var. Böyük konvergensiya. Hazır olanlar Qalaktik Birliyə qoşulacaqlar. Qalanları isə min illər boyu təcrid olunacaqlar”. Ona bəşəriyyət hazır olduqda aktivləşdirilməli olan kristal mayak verilib. Bundan sonra Leonov gizli məlumatları çatdırmaq üçün rəsmdən istifadə etməyə başlayıb. Onun kosmik mənzərələrində simvollar, kodlar və ulduz xəritələri olub.
Ayda olan amerikalı astronavt Edqar Mitçell də eyni varlıqları gördüyünü təsdiqləyib.
Stiven Spilberq daha sonra “Üçüncü növün yaxın görüşləri”ni yaradarkən Leonovla məsləhətləşib. Bu gün, onun vəfatından illər sonra, alimlər və tədqiqatçılar kəşf etdikləri gündəlikləri öyrənməyə davam edirlər. Leonovun rəsmləri muzeylərdə asılıb, sözləri səs yazılarında əks-səda doğurur və Qazaxıstan çöllərində haradasa büllur mayak öz vaxtını gözləyir. (mənbə: musavat.com)
Bizim.Media
