Ermənilərdə hannibalizm xəstəliyi – TARİXİ FAKTLAR - 18+

10 noyabr sülh sazişinin əldə olunmasından sonra, ermənilər Azərbaycan torpaqlarını tərk edirlər. Torpaqları tərk edən ermənilər, etdikləri rəzilliklərlə yenə öz xislətlərini ortaya qoymağı bacarıb.

Son zamanlar sosial şəbəkələrdə ermənilərin Azərbaycan ərazilərdən çıxarkən, ölülərinin də qəbrlərdən çıxarıb apardıqları barədə məlumatlar paylaşılır.

Bəs, ermənilər qəbirlərini niyə qazırlar?

Bu məsələ haqqında müxtəlif mülahizələr var. Bəziləri ermənilərin bu ərazilərin onların əzəli torpaqlarının olmadığını dərk edərək və bu torpaqlara bir daha qayıtmayacaqlarını bilərəkdən bunu etdiklərini deyir.

Lakin bu haqda araşdırmam zamanı bir məqam da diqqətimi cəlb etdi. Sən demə “gor eşmək” ermənilərin çoxdankı adəti imiş. Bunun bir ucu ermənilərin genetikasındakı hannibalizmə (adam əti yemək) gedib çıxır.

Mənbələrin birində 20-ci əsrin əvvəllərində ermənilərin ölü əti satdıqlarını, hətta bu əti konservləşdirdikləri haqqında qeyd olunur. Bu faktlar ermənilərin özləri tərəfindən də gizlədilmir, onlar açıq-aşkar bu barədə bildirirlər.

Yaxın tarixi vərəqlədikcə, ermənilərin həqiqətəndə hannibalizmlə məşğul olduqları barədə faktlar bir-bir gözlər önünə sərilir. Aşağıda qeyd edəcəyimiz tarix isə heç də uzaq olmayan II Dünya müharibəsi dövründə baş verib.

Müharibə zamanı faşistlər dəhşətli bir məsələni sınaqdan çıxarmaq istəyirlər. Onlar hansı xalqların insan əti yediklərini öyrənmək üçün dərin quyularda hər xalqdan 4 nəfər olmaqla aclıq sınağına çəkirlər. Bir müddət keçdikdən sonra quyularda 2 nəfər ermənidən başqa bütün xalqların nümayəndələrinin ölməsi faktı ortaya çıxır.

Beləliklə, ermənilərin adam əti yeməyə meyilli olması aclıq hissi ilə üzə çıxır. 

Diğər fakta nəzər salaq: Vaxtıkən Ermənistan KP MK üzvü Akuni öz çıxışında qeyd edirdi: İtlər aclıq və xəstəlikdən ölənlərin meyitlərini yeyirdilər, aclıq çəkən erməni uşaqları sümükləri itlərin ağzından dartıb alaraq özləri gəmirirdilər”,- deyə o, qeyd edir.

Daha bir başqa fakta diqqət yetirək: 

Arakel Təbrizli (Davrijetsi) öz yazısında qeyd edirdi:
“Ararat əyalətinin Oşakan kəndində bir nəfər kəndə gələn yadelliləri aldadaraq evində düzəltdiyi zirzəmiyə salırmış. Daha sonra onları öldürüb, ətlərini bişirib yeyərmiş… 

Müəllif yazının başqa hissəsində qeyd edir ki, bir kənddə baş verən hadisə isə daha dəhşətlidir. Kənd əhalisi bir evə basqın edirlər. Evdə tapılan üç qadının insan əti bişirdikləri məlum olub.

Onlar qazanın qapağını qaldıranda insan əli və bədənin digər hisslərini görürlər. Qadınlar bunu yeməyə bir şey tapmadıqlarına görə, adamları aldadaraq evə gətirib, öldürərək yediklərini boyunlarına alırlar.  

Bundan başqa bəzi yazılara baxdıqda erməni varvarlarının azərbaycanlı döyüşçülərinin ətlərini kabab bişirib, yedikləri haqqında qeydlərə də rast gəlirik. 

M.S.Ordubadi 1905-ci il 3 oktyabr Sırxavənd hadisələri ilə bağlı yazırdı:

“Yaşadığım Ağdərə bölgəsinin yaşlı sakinləri danışardılar ki, ermənilər say-seçmə igidlərimizi xaincəsinə öldürüb ətindən kabab çəkərək yeyib şənlənərmişlər”.

Sovet bioloqunun qeydləri isə ermənilərin vəhşi xislətlərinin, vəhşiliklərinin bariz nümunəsidir. Bioloq Lev Zilberin 1930-cı illərdə Hadrut qəsəbəsində taunla mübarizə aparmasına dair xatirələri ermənilərin hannibalizmə meyilli olduqlarını bir daha sübut edir. 

Orada yayılan infeksiyon xəstəliyin qarşısını almaq üçün bioloq Bakıdan Hadrut qəsəbəsinə yollanır. Qarabağdakı yerli nümayəndələri bildirirdilər ki, xarici ölkənin bölgəyə atılmış diversantları-kəşfiyyatçıları qəbirləri açır, meyitlərin ürəyini, qaraciyərini kəsərək, infeksiyanı yayırlar. Lakin o, bu versiyaya inanmır.

Daha sonra Zilber işi yerində araşdırmaq üçün erməni qəbiristanlığa gəlir. O, məşəllərin işığında 10-a qədər təzə qəbiri açır. Alim gördüyü mənzərədən dəhşətə gəlir. Deyildiyi kimi həqiqətən də bir neçə meyitin başı yox idi, bəzilərinin iç orqanları- dalağı, qaraciyəri, yaxud ürəyi çıxarılmışdı.

Bu barədə Zilberq yazır:

“Açdığımız üçüncü qəbir qadına məxsus idi. Paltarlarını çıxaranda gördük ki, onun bədənini yarıb ürəyini, ciyərini çıxarıblar”.

Sonda yerli müəllim Zilberə bu sirri açır. O, bildirir ki, Qarabağda yaşayan erməni əhalisi arasında qəribə bir inanc mövcuddur:

“Əgər ailədə ard-arda ölümlər baş verirsə, ilk ölənin canlı olmasına inanırlar. Əgər ölü qəbirdə canlıdırsa, deməli digər doğmaları da “aparmağa gələcək”. Ölünün canlı olub-olmadığını bilmək üçün qəribə üsuldan istifadə olunur. Atı qəbirin üstünə aparır və ona yulaf verirlər. Əgər at qəbrin üstündə yulafı yeməsə, deməli, həmin ölü canlıdır və qəbiri qazıb, həmin ölünün başını kəsmək, yaxud ürəyini və digər orqanlarını çıxarmaq lazımdır. Çıxarılan orqanlar doğranaraq ailənin digər üzvlərinə verilir, onlar yeyir və beləliklə ölümdən xilas olurlar”.

Bundan sonra Zilber bölgədə infeksiyanın məhz bu yolla yayıldığını başa düşür.

Ermənilərin hannibal olduqları Xocalı soyqırımında da öz əksini tapıb. Xocalı şahidləri ermənilərin Xocalı qətliamında insanları qətlə yetirməklə yetinməyərək, onların iç orqanlarını və hamilə qadınların qarnını kəsib körpələri çıxardığını bildiriblər.

Şahid Vəzir Abışovun dedikləri: 

“Fevralın 25-də ermənilər Xocalıya hücum edəndə Səlimova Nənəşi oğlu Arazla birgə girov götürüb Əsgərana aparırlar. Ananı gözləri önündə oğluna işgəncələr veriblər. Günahsız oğlanı tikə-tikə doğrayıb, tikələrini ananın ağzına basırlardı”...

Vüsalə Balayeva, Bizim.Media