Əli Mirəliyevin ürək dağlayan HƏYAT HEKAYƏSİ – “Anam qanını satıb bizə yemək alırdı” 

“Sovetskidə böyümüşəm. İki otaqlı evdə yaşayırdıq. Bir otaq anamla atamın idi, digəri isə bizim. Ailədə 8 uşaq olmuşuq. Yatmağa yerimiz yox idi. Anam yerdə bizə yer salıb, elə yatırdıq. Yatanda da təpik vururdular, gedib düşürdüm qapının kəndarına. Yorğan-döşəyimi götürüb, gedirdim evimizin damında yatırdım. 7 yaşında məni 1 nömrəli uşaq evinə qoydular. 7 il orada qaldım. Bazar ertəsindən, cümə gününə kimi uşaq evində qalırdım, amma şənbə-bazar evimizə gəlirdim.  

Bazar ertəsini heç sevmirdim, çünki o gün arxamca gəlib, uşaq evinə aparırdılar. Amma çox şadam ki, anam məni uşaq evinə qoyub.

7 il orada əsgər kimi olmuşam. Bu gün də öz yatdığım yatağı özüm yığıram. Hazırda Mərdəkanda tək yaşayıram. Yoldaşım şəhərdəki mənzilimizdə qalır. Mən artıq təkliyə öyrəşmişəm, kimləsə qala bilmirəm. Birdən iy gələr ağzından, elə şeyi qəbul edə bilmirəm. Harda oluramsa olum, amma tək olum. Özüdə yumuşaq deyil, bərk çarpayıda yatıram”.  

Bizim.Media xəbər verir ki, bu sözləri müğənni Əli Mirəliyev “Sözbaz” verilişində deyib.  

Ağrılı-acılı uşaqlıq xatirələrindən söz açan sənətçi, anasının öz qanını sataraq, onlara yemək aldığını açıqlayıb.  

“Anama deyirdim ki, mənə ayaqqabı al, cırılıb. Deyirdi ki, alaram, lakin almırdı. Cırıq olan ayaqqabımı tikib, ayaqqabı mazı ilə mazlayıb, yenidən ayağıma geyinirdim. Ya da ki, şalvarım yırtılmış olurdu... Nə bilim... Çox ağır və kasıb günlər yaşamışıq. Anamın yeganə oğlan övladı olmuşam. 14 yaşım var idi, orta məktəbə gedən günü atam dünyasını dəyişdi. Gedib çörək zavodunda işləməyə başladım. O yaşdan bəri pul qazanmağa başladım. Zavoddan çörək götürürdüm, yığırdım şalvarımın içinə. Bilirdilər ki, atasız uşağam heç məni yoxlamırdılar.

Şəhərdən yoxlama gələndə, dedilər ki, Əlini yoxlayın. Dedim ki, məni yoxlayırsan. Gedin anamı da yoxlayın. Sən mənim nəyimi yoxlayırsan. O, 250 qram qanını satıb, bizə yemək alır. Mən də qoymurdum anamı qanını satmağa. Çünki haldan hala düşürdü, başı gicəllənib, tez-tez yıxılırdı.
Anama hemotogen plitkalar verilirdi. Onu da özü yemirdi, bizə yedizdirirdi. Öz payımı isə yemirdim, bacılarıma verirdim. Bunları danışdım, yoxlanmadan gələn kişi mənə cibindən 2 dənə onluq verib, yola saldı”.  

Müğənni verilişdə atasından da söz açıb:  

“Müğənnilərdən atalarının kimliyini soruşanda, deyirlər ki, ədəbiyyat müəllimi olub. Vallah heç kim olmayıb. Yalan söyləyir. Bakıda böyüyənəm, çox gözəl bilirəm, bunun nəsli-nəcabəti kimdir. Bakı balaca şəhərdir. Kimin haradan girib-çıxdığını yaxşı bilirik. Mən bunların hamısını görmüşəm. Özümü başqa səmtə yönəltmişəm. Götürdüyüm səmt də musiqi olub. Allahın mənə yazığı gəlib, az da olsa səs verib. Bu musiqi isə məni tərbiyələndirib. Qaldığımız məhlədə qonşuların uşaqlarını döyürdüm. Anam qorxurdu ki, bu hərəkətlərimə görə bir gün məni öldürə bilərlər. Ona görə də, məni uşaq evinə qoydu.

Mən atamın ikinci evliliyindən dünyaya gəlmişəm. Anam köklü Bakılı qızı olub. İçərişəhərdən idi. Atam isə Ərdəbildən olub. Anam haradan tapıb bu yazıq kişini, bilmirəm. Atam çox fağır idi, anam isə... “Ağşalvarlılardandır”.
Kişi həmkarlarının xarici görünüşünə müxtəlif yollarla bəzək-düzək verməsini qınayan Əli Mirəliyev oğlunun da sənət yoldaşları kimi bu yollara əl atmasına etirazında danışıb:  

“Oğlum mənə deyir ki, get üzünü dartdır, başına parik qoy. Sən də digər kişi müğənnilər kimi baxımlı, yaraşıqlı ol. Nə etməliyəm mən ? Üzümə botoks vurub, meymuna oxşamalıyam. Müğənni necə varsa, elə də görünməlidir. Bunlar isə mənə uyğun işlər deyil. Mən kişiyəm”.  

Rəşad Əliyev, Bizim.Media