“Sözçü” qəzetinin məşhur jurnalisti Deniz Zeyrek: “Könlüm keçir Qarabağdan...”

“Sübuta gərək yox, qızıl atları yetər. Qarabağ Azərbaycandır”

Bizim Media xəbər verir ki, bu sözlər Türkiyənin “Sözçü” qəzetinin köşə yazarı Deniz Zeyrekin yeni köşə yazısının adıdır. Qarabağdan bəhs edən köşə yazısı oxucuların böyük marağına səbəb olub və yüzlərlə insan sözügedən yazını paylaşıb.

D.Zeyrekin “İki gün öncə dostum məmləkətdən bir görüntü göndərib və altına “qar dənələri mövsümü” açılıb yazıb” sözləri ilə başladığı köşəsində qeyd edib ki, həyatımın 16 ilini keçirdiyim Qarsda qar dənələri məşhurdur. Əgər qar dənələri yağırsa, gündüz vaxtı qaranlıq çökər, göz gözü görməz və qar dənələri qurşuna bənzər. 

Müəllif yazır ki, qışda qar yağanda elə uğultu səsi gəlir, soyuq olur ki, Qarsın kəndlərində evlərin qapıları çölə yox, içəri açılır:

“Dostumun göndərdiyi şəkilə baxanda xəyalımda uşaqlıq illərimə qayıtdım. Qarın yağdığı soyuq qış gecələrində sobanın yanında yerdə oturub atamın Singer markasından olan radiosunda Kıbrısın Bayrak radiosunu və Azərbaycan sovet radiosunu axtardığım günlər yadıma düşdü.

Radionun sağındakı böyük düyməni həssaslıqla çevirib, qısa dalğadan azərbaycanlı sənətçinin 11 simli tarın səsini dinləmək möhtəşəm bir duyğu idi.

Oxuyanın adını və nə söylədiyini  bilməsəm də, “Könlüm keçir Qarabağdan, gah bu dağdan, gah o dağdan, axşamüstü qoy uzaqdan havalansın Xanın səsi, Qarabağın şikəstəsi...” ürəyimə toxunardı. Sonralar öyrəndim ki, o möhtəşəm səs sahibinin adı Xan Şuşinskidir. Hələ bir də Rəşid Behbudovun “Küçələr”, “Ayrılıq”, “Uzun gecələr” ifalarını dinləyəndə özümüzü unudurduq. 

O qar dənəli uzun qış gecələrində isti yuvamızda qısa dalğa radiodan dinlədiyimiz möhtəşəm səslər məni o torpaqlara bağlamışdı.

Sovetlər birliyi dağılandan sonra on dəfə ziyarət etdiyim Azərbaycanda ən çox o səslərin izinə düşdüm.

Kəndləri gəzib köhnə valları topladım. Üzeyir Haçıbəylinin “Leyli və Məcnun” operasını, tenor Bülbülü, Behbudovu dinlərkən hiss etdiyim yaxınlıq babamın o torpaqlardan Anadoluya köç edərkən sadəcə genlərimizi deyil, böyük bir mədəniyyət mirasını da gətirdiyini düşünürdüm.

Dədəmin köç zamanı gətirdiyi, sahib çıxa bilmədiyimiz xalçanın üzərindəki naxışın Bakıda gördüyüm Qarabağ xalçalarının naxışlarıyla eyni olduğunu öyrəndim. Uşaqlığımda ata minərkən işlətdiyimiz “cıdıra qalxmaq” sözünün Qarabağ atlarının cəld gedərkən, şahə qalxarkən anlamına gəldiyini öyrəndim.

Sonradan öyrəndiyim başqa bir şey “Cıdır düzü”ndə yetişdirilən möhtəşəm qızıl atların sadəcə Rusiyadakı Don atlarının deyil, bir çox at növünün əcdadı olması idi.

Qurban Səidin “Əli və Nino” əsərində “ata baxdım və heyrət içində qaldım” sözləri Qarabağ atlarına xitabən yazılıb. Önümdə Qarabağın qızıl möcüzəsi, yer üzündə olan 12 qızıl atdan bir dənəsi...

Bu üzdən nə zaman Qarabağın durumundan söz edilirsə tərəddüdsüz “Qarabağ Azərbaycandır” deyirəm. Şuşann, Füzulinin, Kəlbəcərin  işğaldan azad edildiyi xəbərini alınca, uşaqkən Singer radionun qısa dalğasında möhtəşəm səsləri duyduğum anın xoşbəxtliyini yaşayıram.  

Bizim Media