Məryəm böyüdükçə onun maraq dairəsi genişlənir, babasına çoxlu suallar verirdi. Bir gün o, babasından soruşdu:
- Baba, mən kəndə gedəndə alma ağacı, gilas ağacı gördüm, amma qarpız ağacı görmədim. Qarpız ağacı böyük olur?
- Babası gülümsünüb Məryəmin saçına sığal çəkdi:
- Mənim ağıllı nəvəm, qarpız ağacı olmur. Qarpız yerdə, torpağın üzərində yetişir.
- Doğrudan? Mən də fikirləşirəm ki, ağacın budaqları o boyda qarpızı necə saxlayir?..
- Hə, Məryəm balam, yerdə yetişən tək qarpız deyil. De görüm, dovşanlar ən çox nəyi xoşlayırlar?
- Kökü, kələmi...
- Ay sağ ol, bax, kök də, kələm də ağacda yox, yerdə yetişir. Nənən bu gün sənin üçün nə bişirmişdi?
- Kartof qızartmışdı...
- Sən heç kartof ağacı görmüsən?
- Yox, baba, görməmişəm. Kartof da yerdə yetişir?
- Hə, qızım, bütün tərəvəz məhsulları yerdə yetişir. Kartof, kök, çuğundur, pomidor, xiyar, qarpız, yemiş, boranı...
- Hə, bildim, çiyələk, böyürtkən...
- Yox, Məryəm, babaya diqqətlə qulaq as. Çiyələk, böyürtkən nə ağacda yetişir, nə də yerdə. Bu giləmeyvələr kolluqda bitir.
- Bəs nar, alça?
- Nar da, alça da alma, armud, heyva kimi ağacda yetişir.
- Baba, elə ağac var ki, onun meyvəsi olmasın?
- Əlbəttə! Məsələn, çox sevdiyin, hər dəfə yeni il gələndə oyuncaqlarla bəzədiyin, Şaxta babanın, Qar qızın əlindən tutub başına fırlandığın küknar ağacının meyvəsi olmur. Həmişəyaşıl söyüd ağacı da bar gətirmir...
- Baba, mən çiçəkləri də çox sevirəm!..
- Bilirəm, çiçək balam, bu barədə sonra danışarıq. Hələlik isə rəngli qələmlərini götür, qollu - budaqlı bir ağac şəkli çək.
...Bir azdan Məryəm çəkdiyi ağacın şəklini süvincək babasına göstərdi. Eyni ağacın budaqlarından alma, armud, heyva, nar sallanırdı. Babası Məryəmi qucaqladı:
- Sən bu ağacı çox yaxşı çəkmisən. Yarpağın, meyvələrin rəngini də düz tapmısan. Amma yadında saxla, Məryəm, alma ağacında heyva, armud ağacında nar bitməz. Hər ağacın öz meyvəsi olar...
Məzahir Süleymanzadə, tanınmış publisist-jurnalist
