Allahverdi Yolçuyev: “Göyərti satıb, fəhləlik edib ailəmə pul aparmışam” - VİDEO

“43 il azərbaycan mədəniyyətinə azdan-çoxdan töhvəm olub. Verilişlərdə, tamaşalarda iştirak etmişəm, ekran işlərinin dublyajlarını etmişəm. Pozitiv olmağı sevirəm. Kiminsə mənə yazığı gəlsin kimi şeyləri heç vaxt sevməmişəm. İllərlə bu səhnədə olub və dəyərim bilinməyəndə mene pis təsir edir. Üç ildir “Parkinson” xəstəliyinə tutulmuşam. Mədəniyyət Nazirliyi mənimlə maraqlanmır. Xüsusi təşkilatlar, idarələr olmalıdır ki, mənim kimi incəsənət nümayəndələrinin xəstəliyi və dolanışığı ilə maraqlansın. Təqaüd də, məvacib də almıram. Gələn il 65 yaşım olacaq”.  

Bizim.Media xəbər verir ki, bu sözləri aktyor Allahverdi Yolçuyev “Zaurla Günaydın” səhər şousunda deyib.  

Heç yerdə işləmədiyini bildirən sənətkar qaynanasının və nəvələrinin yardımı ilə dolandığını açıqlayıb:  

“Qaynanam bizə maddi köməklik edir. Nəvələrim də işləyir mənə dəstək olurlar. Dörd qızım var. Onların ikisi işləmir. Bir qızım sosial evlərdə qalır. Digər qızım isə bərbərdir. İşi olandan olana çağırırlar işləyir”.  

“Zaurun aktyorun qızlarından birinə ünvanladığı “Atanızın xasiyyətində hansı xüsusiyyəti bəyənmirsiniz?” sualına “Belə bir xüsusiyyəti yoxdur. Atamı çox istəyirəm. O başqa atalar kimi kobud deyil. Bir sual var incəsənət nümayəndələrinə verirlər “Yenidən bu dünyaya gəlsəniz aktyor olarsınız?” Mən yenidən dünyaya gəlsəm, yenə bu ataya sahib olmaq istərdim” cavabını verib.  

A.Yolçuyev övladlarının evlilik seçimlərinə qarışmadığını söyləyib:  

“Mən də, həyat yoldaşım da elçilik və evlilik məsələlərinə hər zaman demokratik yanaşmışıq. Övladlarıma hər zaman demişəm ki, ailəni siz qurursunuz, biz yox. Seçimlərinə qadağa və müdaxilə etməmişik. Sadəcə demişəm ki, “Yox” da, “Hə” də deyə bilərsiniz. Yəni nə desəniz, o tərəfə yönələcəyəm. Çünki quracağınız ailə də, gələcək də sizindir. Sevgi, günəbaxan tumu kimi çırtdadın atdın deyil. Əbədi məhəbbətdir. Cavanlarımıza müstəqillik vermək lazımdır”.

Aktyor 11 yaşından göyərti sataraq, ailəsinə köməklik etdiyini vurğulayıb: 

“Mən 11 yaşımdan işləyib, göyərti satıb, ailəmə köməklik etmişəm. Valideynlərim də sağ idi. Atam məni qonşuya borc almağa göndərirdi. Müəyyən zamandan sonra düşündüm ki, niyə borca pul istəməliyəm ? Qonşuluqda bir qadın vardı. O bazardan göyərti alıb, sonra özü onları satırdı. Bunu görürdüm. Atam mənə hər səhər 20 qəpik məktəbdə kokao içməyə pul verirdi. O qəpikləri yığdım. 1970-ci illərə təsadüf edirdi. Cumdum bazara, göyərti alıb, satırdım.

Qazandığım pulu isə anama verirdim. Atamın isə bundan xəbəri yox idi. Gizlincə edirdim.

“Vorovski” adlanan yerdə yaşayırdım. Həmin ev indi də durur. Ailəmi teatra qurban verdim. Üz tutdum el şənliklərinə. Sözügedən yeri aldım və orada ev tikdim. İnsan gələcəyini hər zaman fikirləşməlidir. Universitet illərində “Opera və Balet Teatrı”nda işə düzəldim. Fəhləlik edirdim. Azərbaycan radiosunda iki veriliş aparırdım. Hətta “Teleteatrın” yanında "qarolçuluk" edirdim.

Onların pulunu yığıb evə verirdim. Böyük qardaşım dünyasını dəyişib. Məndən kiçik qardaşım Əməkdar müəllimdir, “İdman Akademiyası”nda çalışır. Bir bacım var. O da ailə qurub. Nəvələri var. Bu yaxınlarda nəticələri də olacaq. Ailələrimiz yaxındır. Bir məhəllədə qalırıq”.  

Rəşad Əliyev, Bizim.Media